لبخند می زنم به عابران کوچه های تبسم
آواز می خوانم برای نگاه معصومانه دلم
جاری ام در هیچ!
چونان گندمزاری که به آوای باد خو می کند
و خوش رقصی گندم ها در باد
هوهو
آوای گندم زار
باد ، گندم ... و دیگر هیچ!
برچسب:
نویسنده: غزل مقدم
تاريخ: چهارشنبه
22 تير
1401 ساعت: 14:09
